Fabrikayı kurmadan önceki karar.

Üretim yatırımlarında en pahalı hata, hatalı üretilen parça değildir. Yanlış kurulan sistemdir. Parçayı yeniden üretirsiniz; sistemi yeniden kurmazsınız.

Makine seçimi üründen başlar

Çoğu yatırım şu sırayla ilerler: bütçe onaylanır, makine listesi hazırlanır, tesis planlanır, sonra ürün bu yapıya uydurulmaya çalışılır. Sıra terstir.

Doğru sıra üründen başlar. Hangi ölçü kritik? Hangi yüzey fonksiyonu belirliyor? Hangi malzeme, hangi yöntemle, hangi tolerans bandında işlenecek? Bu sorular cevaplanmadan seçilen makine, ürüne değil kataloğa göre seçilmiş demektir.

Makineyi ürün seçer. Ürünü makine seçmeye başladığında, maliyet yapısı da yıllara yayılmış olur.

Kapasite bir sayı değil, bir mimaridir

Kapasite hesabı çoğu zaman çevrim süresi ile makine sayısının çarpımına indirgenir. Gerçek üretimde kapasiteyi belirleyen; hazırlık süreleri, takım değişimi, ölçüm, bakım, malzeme akışı ve insan kaynağıdır. Bunlar planlanmadığında, kağıt üzerindeki kapasite sahada yarıya iner.

Yatırım kararında sorulması gereken sorular

• Bu ürün, planlanan teknolojiyle hedeflenen tolerans bandında üretilebiliyor mu? Kanıt nedir?
• Hacim iki katına çıktığında sistem nerede kırılır?
• Kalite, hangi ölçüm noktalarıyla garanti altına alınıyor?
• Devreye alma süresi hangi varsayıma dayanıyor?
• Ekip bu prosesi kim olmadan çalıştırabilir?
• Yanlış çıkarsa hangi kararı geri almak mümkün, hangisi değil?

Bu sorular teknik görünür; aslında finansaldır. Bir teknik varsayım yanlışsa, o varsayımın üzerine kurulan model de yanlıştır.

Geri alınabilir ve alınamaz kararlar

Bir üretim yatırımındaki kararları ikiye ayırmak gerekir. Geri alınabilir olanlar: takım seçimi, bağlama, vardiya yapısı. Geri alınamaz olanlar: temel teknoloji seçimi, tesis yerleşimi, altyapı kapasitesi, makine parkının omurgası.

Mühendislik dikkatinin büyük kısmı ikinci gruba ayrılmalıdır. Birinci grup üretim sırasında zaten öğrenilir.